::: ذکر خداوند در همه وقت :::
ذکر خداوند ، اساس عبودیت خداوند می باشد ؛ چرا که ذکر نشانه ی پیوند بنده با خالقش در تمام اوقات و
احوال می باشد ؛ حضرت ام المومنین عایشه صدیقه رضی الله عنها فرموده اند: رسول خدا صلی الله علیه
و آله وسلم در تمام اوقات خود ، ذکر خدا میکرد. ( مسلم )
پس ارتباط با خداوند ، زندگی است
به خدا پناه بردن ، رستگاری است
تقرب به خدا ، نجات و بهشت و رضایت است
دوری از خدا ، گمراهی و خسران است.
ذکر خداوند ، جدا کننده ی شخص مومن از منافق است ؛ زیرا که صفت منافقان آن است که خدا را جز
اندکی ذکر نمی کنند.
شیطان بر انسان غالب نمی شود ؛ جز هنگامی که انسان از ذکر خدا غافل باشد. پس ذکر خدا دیواری
محکم و دژی است نفوذ ناپذیر ، که انسان را از نیرنگ شیطان محفوظ نگه می دارد و حمایت می کند و
شیطان دوست دارد که انسان از ذکر خدا غافل باشد.
ذکر خدا راه سعادت است ، خداوند فرموده:
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » ؛ ( الرعد: 28 ) ؛ یعنی خداوند هر که
را ( بسوی او ) برگردد ، به جانب خود رهبری می کند ؛ آن کسانی که ایمان آورده اند و دلهایشان با یاد
خدا ، سکون و آرامش پیدا می کند ؛ و در واقع ، دلها تنها با یاد خدا آرام می گیرند.
لازم است که ذکر خدا دایمی باشد ؛ چرا که اهل بهشت بر هیچ چیز حسرت نمی خورند ؛ جز بر ساعتی
از عمرشان که در دنیا گذشته و در آن ساعت ذکر و یاد خدا نگفته باشند.
منبع:
هزار سنت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم در شبانه روز
مولف: خالد الحسینان
مترجم: قرآنی
انتشارات کردستان
صفحه 113
آخرین سفیر - مرکز دانلود اهل سنت...