::: بیان درجات حلال و حرام :::

::: بیان درجات حلال و حرام :::

بدان که همه حرام ها پلیدند اما پاره ای از آنها پلیدتر از پاره ی دیگرند؛ همچنین همه حلال ها پاکند

ولی بعضی از آنها پاکتر و حلال تر از بعضی دیگرند.

پس هرکدام از حلال و حرام دارای درجات متفاوت می باشند:

درجه اول: هرآنچه علمای دین فتوای تحریم آن را دهند باید از آن پرهیز کرد. مثلا بیع با عقد فاسد

حرام است. اما حرام بودن آن کمتر از مالی است که از طریق زور و غصب تصاحب شود.

درجه دوم: پرهیز از هرچیزی است که احتمال حرام بودنش می رود اگرچه مفتی برحسب ظاهر

فتوای استفاده از آن را داده و خوردن آن را جایز شمرده است ؛ اما به طور کلی در محل شبهه قرار

دارد ؛ چنین پرهیزی را ، پرهیز صالحین گویند.

درجه سوم: هرچیزی که برحسب ظاهر فتوای تحریم آن داده نشده است و در حلال بودنش نیز

شبهه ای نیست اما بیم آن می رود که منجر به حرام شود و این پرهیز از چیزی است که در آن

خلافی وجود ندارد ولی از ترس به وجود آمدن خلاف و شبهه ای در آن ، از خوردن آن خودداری به

عمل می آید و این را پرهیز متقیان گویند.

درجه چهارم: چیزی است که اصلاً در آن شبهه ای و خلافی وجود ندارد و بیم آن نمی رود که به

خلافی منجر شود؛ اما خوردن آن خالص برای رضای خدا و به نیت نیرو گرفتن بر عبادت نمی باشد ،

یا اینکه سبب آن می شود که راه یافتن به عمل مکروه و انجام معصیت را آسان می سازد پس

خودداری از خوردن آن را پرهیز صدیقین گویند.

منبع:

مختصر احیاء علوم الدین

امام محمد غزالی رضی الله عنه

ترجمه و تحقیق: محمدصالح سعیدی

ناشر: انتشارات کردستان

نوبت چاپ: ششم

صفحه 170

آخرین سفیر - مرکز دانلود اهل سنت...